Откако и во пракса проверивме дека со солидно направен паметен телефон може да се направи фотографија со пристоен квалитет за печатење веројатно се повеќе ќе имаме вести од овој тип. За многумина неверојатно и неитересно, но, еве, излезе телефон со камера која има 41 мегапиксел.
Архива на авторот: FSM
Кинески, ама 100 МР
Кинескиот институт за оптика и електроника развил камера од 100 мегапиксели. Кинеската Академија на науки тврди дека наведениот институт развил камера со најголем број пиксели. Наречена ИОЕЗ-Канбан и снима видео со димензии 10.240 x 10.240 мегапиксели, може да снима во услови од минус 20 до плус 55 степени целзиусови, што, мора да признаеме се карактеристики кои се за секоја почит. Со димензии нешто помали од 20 х 20 х 20 сантиметри, висока осетливост и динамички опсег, можеме само да чекаме дали ќе развијат некоја верзија која ќе биде за општа комерцијална употреба. ИОЕЗ-Канбан (самото име кажува дека не е за општа комерцијална употреба 🙂 засега би се користел за мапирање, урбано планирање и мониторинг во случај на елементарни непогоди.
Галерии од ативностите на ФСМ
Драги наши, подолу можете да ги погледнете галериите од неколкуте настани кои ФСМ ги организираше ова лето.
Галерија на фотографии од отворањето на ДМФ 2013, фотографии на Александар Михајловски
Галерија на фотографии од отворањето на изложбата Бисери на српската фотографија
Галерија од фотографиите кои беа изложени на настанот Мојот град низ слики
Мистичен шепот низ вечноста – изложба на Љупчо Илиевски во Белград
По повод најголемиот македонски празник, Илинден, здружението на македонци од Белград – Македониум му приредува изложба на Љупчо Илиевски, во куќата на Ѓуро Јакшиќ, на 29ти Јули, 2013 година.
Изложба по повод 50 години од скопскиот земјотрес
Во вторник, 23 јули 2013 во 20 ч. во просториите на ЕУ инфо центарот во Скопје ќе биде организирана презентација и дискусија со фотографите Томислав Петернек од Србија и Франс Велтерс од Холандија. Двајцата фотографи пред македонската публика ќе претстават дел од нивното долгогодишно творештво и ќе се осврнат на искуствата од фотографирањето на Скопје откако градот беше разорен од катастрофалниот земјотрес во 1963.
Презентациите се истовремено и најава за нивните изложби на фотографии од катастрофата, кои ќе бидат отворени наредните денови.
Овој настан е дел од проектот „Фотографијата – сведок или жртва“ кој го реализира Македонскиот центар за фотографија со финансиска поддршка на Амбасадата на Кралството Холандија и Европската унија.
Дејан Бошковски-Изложба на фотографии
Ако подлабоко се проучи Македонската уметничка сцена ке дојдеме до еден чуден заклучок. А тоа е дека нас на овие простори не ни недостасуваат автори, ентузијазам, идеи, нас ни недостасуваат вистински критичари на уметничкото творештво, кои за жал веќе со децении се изгубија од јавноста и од сретствата за јавно информирање.
Затоа е тешко но и одговорно да се пишува еден критички осврт за изложба,
Јас како автор и фотограф, публиката сакам да ги прима моите текстови повеке како есеј или размислување за дадената тема одколку како еден целовит критички осврт.
Првото прашање е како да се направи една изложба.
Едноставно, после еден подолг период на работење чувствуваш потреба тоа што е сторено да го споделиш со публиката. Но што се случува кај младите и неискусни автори кои сеуште се во фаза на истражување на медиумот?
За нив најтешко е да ги хомогенизираат селектираните дела. Тие треба да ги поврзат во некој ред, секоја да ја кажува својата сторија но во исто време изложбата да биде едно унилатерално кажување , една приказна, лична, авторска, која треба да го привлече посетителот и со него да комуницира. По ова прашање, Дејан Бошковски ја одбрал една од најтешките теми, ставајки ја жената во контекст со природата, па паралелно ги вплетува пејсажот и моделот во една целина.
Фотографиите што ги видовме се единствени во содржината но хетерогени во изведбата. Она што мене ми се допадна е што авторот не се концентрирал на фотографските елементи на сликата како : светло, боја, композиција, перспектива, туку сакал да внесе визуелна содржина и дејство, што денес поретко го среќаваме како авторски пристап. Тоа е основната нитка што ја поврзува и ја држи единствена самата изложба. Во желбата да покаже познавање од фотографската постпродукција , непотребно користи повеќе техники на обработка, и со тоа не само што ја нарушува хомогеноста туку излегува и од контекстот на кажувањето.
Секоја фотографија за себе и би можела да егзистира,но покрај успешните фотографии , овие фотографии навистина го намалуваат вкупниот впечаток.
Дејан всушност требал да постапи онака како што е нормално во галериите. Со помош на куратор, или консултант со галериско искуство да ја реализира ова убава идеја, која секако бара макотрпна работа и упорност.
Но прашањето е, дали кај нас има таква пракса односно може ли да најде за соработка такви луѓе.
Му останува искуството што го стекна изготвувајки ја оваа изложба. Ги виде и реакциите на публиката и колегите, а верувам во наредната изложба ќе ги искористи и ќе покаже квалитативен напредок.
Поседува визуелност, желба за креирање на сопствена фотографија, познавање на техниката на фотграфијата и има предиспозиции за стварање на нова и оригинална фотографија.
Александар Кондев
Јули 2013
Изложба на фотографија – Бојан Петровиќ
За прв пат македонската јавност ја има честа да гo види уметничкото творештво на Бојан Петровиќ од Србија. Бојан Петровиќ е роден на 01.01.1983. Повеќе »
